Szkoda całkowita

W problematyce odszkodowań powypadkowych istotne znaczenie ma pojęcie tzw. Szkody całkowitej. Pomimo, iż pojęcie to nie figuruje w prawie polskim , jednak praktyka spowodowała konieczność jego powstania. Jest to sytuacja, w której po uszkodzeniu pojazdu, przywrócenie stanu poprzedniego jest niemożliwe lub pociąga dla Zobowiązanego nadmierne koszty. Definicja ta w swoim brzmieniu zbliżona jest do treści przepisu art. 363 § 1 KC. Zgodnie z tym przepisem:

Naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. Jednakże gdyby przywrócenie stanu poprzedniego było niemożliwe albo gdyby pociągało za sobą dla zobowiązanego nadmierne trudności lub koszty, roszczenie poszkodowanego ogranicza się do świadczenia w pieniądzu.
Istota zagadnienia, w tym przypadku polega na tym, iż wartość naprawy uszkodzonego pojazdu przewyższa wartość pozostałości pojazdu (wraku po wypadku).

W takim przypadku Zakłady Ubezpieczeń powinny wypłacać odszkodowanie w wysokości różnicy pomiędzy wartością pojazdu przed wypadkiem a wartością pozostałości.
Likwidacja szkody w przypadku szkody całkowitej może odbywać się na podstawie polisy zarówno z OC jak i z AC. Pozostałości pojazdu stanowią własność poszkodowanego. W przypadku szkody całkowitej pojazd nie nadaje się do naprawy albo koszty naprawy przekroczą wartość pozostałości. Od szkody całkowitej należy odróżnić szkodę częściową, o której będzie mowa w odrębnym artykule.
Sąd Apelacyjny w Łodzi Wyrokiem z dnia 15.01.2013 r. w sprawie o sygn. akt: I ACa 1112/12 stwierdził, iż:

Zgodnie z art. 363 § 1 KC naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. Jednakże gdyby przywrócenie stanu poprzedniego było niemożliwe albo gdyby pociągało za sobą dla zobowiązanego nadmierne trudności lub koszty, roszczenie poszkodowanego ogranicza się do świadczenia w pieniądzu. Z powyższego uregulowania wynika, że w przypadku uszkodzenia samochodu naprawienie szkody winno przybrać postać naprawy auta, bądź wypłaty odszkodowania odpowiadającego kosztom tej naprawy, albo też gdy naprawa jest niemożliwa bądź nieopłacalna, poszkodowany może domagać się zapłaty odszkodowania odpowiadającego wartości samochodu przed szkodą, pomniejszonego o wartość jego pozostałości, która ma określoną wartość i nadal pozostaje w majątku poszkodowanego.

Przy sporach z Zakładami Ubezpieczeń dotyczących ustalania wysokości odszkodowania można dostrzec praktykę celowego zaniżania wartości nieuszkodzonego pojazdu albowiem ma to wpływ na wysokość wypłaconego odszkodowania. W takim przypadku po negocjacjach zakończonych niepowodzeniem prowadzonych przez Poszkodowanego z Ubezpieczycielem istnieje konieczność wystąpienia na drogę sądową. W tym przypadku niezależny biegły sądowy winien dokonać na podstawie udostępnionego materiału całość okoliczności sprawy. Przed wystąpieniem na drogę sądową Poszkodowany powinien zaopatrzyć się w analizę rzeczoznawcy aby mieć pewność czy ostateczne rozwiązanie w postaci wytoczenia sporu sądowego przyniesie spodziewany skutek w postaci zasądzenia odpowiedniej kwoty pieniężnej.

-->
-->