Zadośćuczynienie po wypadku mającym miejsce przed dniem 03.08.2008 r.

W przypadku wypadków mających miejsce przed dniem 03.08.2008 r. kiedy miała miejsce nowelizacja Kodeksu Cywilnego, na mocy której został mn. wprowadzony art. 446 § 4 KC zadośćuczynienia można dochodzić, oprócz odszkodowania na podstawie art. 448 KC w związku z art. 24 KC. Zgodnie z brzmieniem art. 448 KC:

W razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. Przepis art. 445 § 3 stosuje się.

Przed tą nowelizacją krzywda po śmierci osoby najbliższej literalnie była traktowana jako naruszenie dobra osobistego tj. zerwanie więzi rodzinnych i złamanie prawa do życia w pełnej rodzinie. Do wypadków mających miejsce po dniu 03.08.2008 r. nie jest wykluczone dochodzenie zadośćuczynienia na tej podstawie jednak z uwagi na wprowadzenie art. 446 § 4 KC dochodzenie zadośćuczynienia jest dla strony jest mniej skomplikowane.
Zgodnie z brzmieniem wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi w sprawie o sygn. akt: I ACa 1654/14 z dnia 08.05.2015 r. :

Zaznaczyć należy, że w chwili obecnej sądownictwo powszechne zajmuje jednolite stanowisko, że spowodowanie śmierci osoby bliskiej może stanowić naruszenie dobra osobistego członków rodziny zmarłego w postaci szczególnej więzi rodzinnej i uzasadniać przyznanie im zadośćuczynienia na podstawie art. 448 KC jeżeli śmierć nastąpiła na skutek deliktu przed dniem 3 sierpnia 2008 r.

Ciekawe stanowisko dotyczące tego zagadnienia wyraził Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 07.04.2015 r. w sprawie o sygn. akt: I ACa 1443/14 zgodnie z którym:

Zgodnie z powszechnie akceptowanym stanowiskiem, dobra osobiste to pewne wartości niematerialne łączące się ściśle z jednostką ludzką. W myśl art. 23 KC dobra osobiste człowieka, jak w szczególności m.in. zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. Powołany przepis nie stanowi zamkniętego katalogu tych dóbr, a zatem oprócz przykładowo wskazanych dóbr osobistych istnieją także inne, z których każde zasługuje na ochronę. Poza tym sfera dóbr osobistych ulega cały czas rozwojowi oraz przekształceniom. Z istoty zmienności katalogu dóbr osobistych wynika bowiem, że wraz ze zm. stosunków społecznych mogą pojawiać się i znikać pewne dobra osobiste podlegające ochronie. Określone wartości mają jednak tak duże znaczenie, że tradycyjnie zalicza się je do kategorii dóbr osobistych.

Z art. 23 KC i art. 24 KC wynika, iż :

ochrona dóbr osobistych może być realizowana za pomocą różnych środków, które mogą mieć zarówno charakter niemajątkowy, jak i majątkowy. Ochrona taka przysługuje przed bezprawnym naruszeniem dobra osobistego, rozumianym jako zachowanie sprzeczne z normami prawa lub zasadami współżycia społecznego – bez względu na winę, a nawet świadomość sprawcy. Zarazem art. 448 KC stanowi, iż w razie naruszenia dobra osobistego, Sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia.

-->
-->